\u00c7\u00fcnk\u00fc insan\u0131n ruhu, kendini en iyi tan\u0131d\u0131\u011f\u0131 yerde huzur bulur. Kim bilir, belki de bir \u00e7\u0131nar\u0131n g\u00f6lgesinde ge\u00e7en \u00e7ocukluk y\u0131llar\u0131n\u0131n sessiz \u015fahidi olan ta\u015flar bile \u00e7a\u011f\u0131r\u0131yordur bizi\u2026 Arkam\u0131z\u0131 d\u00f6n\u00fcp gitti\u011fimiz o yollar, asl\u0131nda hi\u00e7bir zaman bizsiz kalmad\u0131. Biz unuttu\u011fumuzu sansak da, o toprak bizi hi\u00e7 unutmad\u0131.<\/p>\n\n\n\n
\u0130nsan\u0131n d\u00f6nece\u011fi yer illa ki bir k\u00f6y ya da ba\u011f bah\u00e7e olmak zorunda de\u011fil. Bazen bir \u015fehrin kenar mahallesinde ge\u00e7en \u00e7ocukluk y\u0131llar\u0131, bazen apartmanlar\u0131n aras\u0131ndaki tek ceviz a\u011fac\u0131, bazen de okul yolunda her sabah selamla\u015ft\u0131\u011f\u0131 esnaf olur insan\u0131n “topra\u011f\u0131”. D\u00f6nmek dedi\u011fimiz \u015fey, asl\u0131nda \u00e7ocuklu\u011fumuzun izlerini ta\u015f\u0131yan her yere, her ana dokunmakt\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
\u00c7\u00fcnk\u00fc insan, ya\u015f ald\u0131k\u00e7a \u00f6zler. \u00c7ocuklu\u011funda gizlenmi\u015f dostluklar\u0131, sokak aralar\u0131nda oynad\u0131\u011f\u0131 oyunlar\u0131, bayram sabahlar\u0131n\u0131\u2026 Kap\u0131lar\u0131n kilitlenmedi\u011fi, kom\u015funun anahtar\u0131n\u0131n \u00e7aydanl\u0131kla verildi\u011fi o zamanlar\u0131 arar. Ne kadar uzun zaman ge\u00e7se de, kalbin bir yerinde hep oras\u0131 kal\u0131r: Tan\u0131d\u0131k sesler, bilindik y\u00fczler, saf ve temiz hat\u0131ralar…<\/p>\n\n\n\n
\u015eehirlerin kalabal\u0131\u011f\u0131nda bo\u011fulmu\u015f, yabanc\u0131 sokaklar\u0131n k\u00f6\u015felerinde kaybolmu\u015f nice y\u00fcrek var. Betonun aras\u0131nda do\u011faya de\u011fil, ge\u00e7mi\u015fine \u00f6zlem \u00e7eken; \u00e7i\u00e7ek de\u011fil, bir bak\u0131\u015fta hat\u0131rlayan bir y\u00fcz arayan insanlar…<\/p>\n\n\n\n
Ve ya\u015f ilerledik\u00e7e, \u00f6l\u00fcm ger\u00e7e\u011fi yakla\u015ft\u0131k\u00e7a, insan bu \u00f6zlemleri daha derin hisseder. “Benim cenazeme kim gelir?” sorusu bir an d\u00fc\u015fer insan\u0131n i\u00e7ine. Gurbette ne kadar uzun ya\u015farsan ya\u015fa, u\u011furlayan say\u0131s\u0131 bellidir. Oysa do\u011fup b\u00fcy\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcn yerde konu kom\u015fu, eski okul arkada\u015f\u0131n, sokak ba\u015f\u0131ndaki bakkal, beraber top ko\u015fturdu\u011fun \u00e7ocukluk arkada\u015flar\u0131n\u2026 Her biri hat\u0131rla gelir, her biri ard\u0131ndan bir dua f\u0131s\u0131ldar.<\/p>\n\n\n\n
Peygamber Efendimiz (s.a.v.)\u2019in Mekke\u2019den Medine\u2019ye hicretinde bile kalbi Mekke\u2019de kalm\u0131\u015ft\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc do\u011fdu\u011fu yer, i\u00e7inde en derin izleri ta\u015f\u0131yordu. O bile, \u00f6zlemle dua etmi\u015fti ard\u0131nda b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 topraklara. Bu bize g\u00f6steriyor ki, kalp k\u00f6klerini unutmaz. Unutur gibi yapsa da, zaman\u0131 geldi\u011finde o \u00e7a\u011fr\u0131 yeniden duyulur.<\/p>\n\n\n\n
Belki de bu y\u00fczden, i\u00e7imizde hep bir ses konu\u015fur: \u201cD\u00f6n.\u201d Ne i\u00e7in d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz\u00fc tam bilemesek de, orada tamamlanacak bir hik\u00e2yemiz oldu\u011funu hissederiz. K\u0131r\u0131lm\u0131\u015f hayallerimizi, yar\u0131m kalm\u0131\u015f dualar\u0131m\u0131z\u0131, eski bir dostun selam\u0131nda iyile\u015ftirmek isteriz. Ve en \u00e7ok da, \u00e7ocuklar\u0131m\u0131za anlatacak bir k\u00f6k b\u0131rakmak i\u00e7in d\u00f6neriz. \u00c7\u00fcnk\u00fc insan k\u00f6k salmad\u0131\u011f\u0131 yerde meyve veremez.<\/p>\n\n\n\n
Hayat, bir d\u00f6ng\u00fcden ibaretse; ba\u015flang\u0131\u00e7 noktana d\u00f6nmeden tamamlanmaz hi\u00e7bir yolculuk. Ve belki de ger\u00e7ek huzur, kalbinin anahtar\u0131yla a\u00e7\u0131lacak bir eski kap\u0131n\u0131n ard\u0131ndad\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
\nUnutma, her insan\u0131n i\u00e7inde bir topra\u011fa hasret \u00e7ocuk ya\u015far; sen onu sustursan da, bir g\u00fcn seni yola \u00e7\u0131kar\u0131r.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Rafet \u00c7a\u011flar<\/em><\/p>\n\n\n\n